Güzel SözlerPaylaşımı

CEZMİ ERSÖZ SÖZLERİPaylaşımı

En güzelCezmi Ersöz Sözleri sözleri

169 Öyle bir tutkuluydun ki hayata başlarken… Şimdiyse küçücük bir çiçek teselli ediyor seni… Aradaki o büyük boşluğun adı, aşk olsa gerek. 166 İyi kalpli günahkârları aydınlatan bir gece lambası gibisin… Kendi yangınına âşık. 125 Ben, yine de vazgeçmedim seni sevmekten. Eskisi gibi değil ama. Biraz buruk, biraz küs, biraz sitemkâr seviyorum artık seni... Dudaklarımı ısırıyorum artık adın geçince. Kavga falan çıkarıyorum. Eskisi gibi sakin değilim ama olsun... 89 Sen artık bir başkasının sevgilisisin. Yalnızca bu cümleyi kurmamak için bile ölmek isterdim. 89 Başım önde bu aralar. Suçlu olduğumdan değil! Görülmeye değer hiçbir şey kalmadığından... 87 Kırk yılda bir gibisin. Öyle eksik öyle hazin öyle paramparça. 85 Kendim deyince aklıma o sahipsiz sızı geliyor. Kendim deyince, sen artık yaşama, sen artık duygularını yitirdin, bir daha hiçbir zaman eskisi gibi sevemeyeceksin, diyen o ses geliyor aklıma. 84 Boş yere arama mutluluğu, aradığın yerde olmayacak. Bulunca ise tadını çıkar, çünkü hep sende kalmayacak. 83 Sen de ben de biliyorduk, bazı insanlar istese de güzelleşemiyor. Bazı insanlar istese de çirkinleşemiyordu. 82 Madem oyun oynuyorduk. Hazır sen bu kadar kaptırmışken rolüne kendini. Perdeler kapanmadan son bir kez, hayran bıraksaydın beni kendine. Öyle ki bende alkışlarla uğurlasaydım seni... 81 Kimi sevsem hiç olmadığı kadar yalnızlaşırdı... Kimi sevsem bütün o yanlış hayatım gizlendiği yerden çıkıp gelirdi... Kimi anlamaya çalışsam hayatımın boşluğu çarpardı yüzüme... Kime elimi uzatsam o unutulmuş ömrümle karşılaşırdım. 80 Birini derinden koklamak, eski bir sevgiliye teslim olmaktır. 80 Yara açıktır ve hep içerlere işler. Hayatı senin gibi görmeyenlere anlatsan dinlemezler. Dinleseler inanmazlar. Biz böyle görmüyoruz senin ruhun hasta derler. Kendin gibi birini bulana kadar hastasındır. 79 Kendin olmak, başkalarına ait zamanlarda, sürüklenmemek için odandan dışarıya çıkmaman gerekir. Çıktığın andan itibaren sen yoksundur artık. 78 Ve şimdi asıl olmam gereken yerde, hayata başladığım yerde, kalbindeyim... 75 Geriye dönüp sığınacak bir kendim kalmadı. 73 Nasıl da unuttuk, kimsesiz odalarda, işte vaktidir kendimizden kopmanın, dediğimiz o sonsuzluk anlarının bizi herkesten ayırdığını... 73 Madem varlığım acı vermiyor sana, mademki ancak yokluğumda sevgimi hissedebiliyorsun; öyleyse yokluğumla kal, sevgili. 72 Tıpkı İstanbul gibiydin; sana dokunmak, sana kapılmak, sana tapmak yenilgiyi daha baştan kabul etmekti. 69 Sözcüklerle değil, sevdamızla konuşalım. Anlatalım her şeyi. Sonra söz bitsin. Ölüme kadar yalnızca susalım! 69 Olmayan bir sevgiliyi inatla beklemek; utandırmaktır aşkı. 68 İnsan sevince, uçurum kenarında dolaşıyor. Ama büyük yaşıyor sevgili... 68 Aşk, unutulmuş bir sanat gibi, ağırbaşlı bir çileyle öğreniliyor şimdi. 61 Oysa seni bir dine bağlanır gibi değil, kendi özgürlüğümü sever gibi seviyorum. 57 Gözlerimde hiç görmediğim bir yaşam sevinci, kim o? De yeter, kimsen olmaya geldim 57 Eski bir kadınsın sen, aşkı öğretmek için tekrar tekrar dirilen. 56 Masallar çocukken uyuyana kadar, büyüyünce uyanana kadarmış. 56 Yalnızım... Bunca acı tek bir söze nasıl sığabiliyordu? 44 Sevgili, öyle yanlış bir yerde ki bu dünya, ben seni en çok karanlıkta kaldığım zamanlar özlüyordum. 43 Bir insan hiçbir şeydir, ancak hiçbir şey de bir insan değildir. 40 Bazen aşk gider. Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın. 38 Yanağımdaki gamzeden haberin yokmuş... Hiç güldürmedin ki yüzümü! 35 Seni unuturum diye yaşamaya başladığım her aşkı, ben yine seninle aldattım. 31 Senin için bir şey yapamayışıma, seni bu dünyada yapayalnız, kimsesiz bırakışıma ağlıyorum. Senin için gerçeklik yok, bu hayat, bu hayatın kuralları yok. 30 Ve o da benim gibi eğilip çıkarsın yarasını gizlediği yerden ve o da üstlensin bütün suçları. Tıpkı benim gibi yapsın o da, onu gören yarasını görsün önce. Çünkü o artık benim içimde gizli bir yerde değil, çok açıkta. Artık yüzümde olacak o yara. 29 Biliyorum, konuşacak bir şeyimiz yok ama yine de gözlerini al gel elindeki yarayı, suskunluğunu, acemiliğini beni biri severse inanmam seni biri severse utanırsın. Bilmediğin bir hastalığa acımak gibi bile olsa gel biliyorum konuşacak bir şeyimiz yok ama ıstırabım sende, mutlaka alda gel. 27 Bütün felsefe kitapları kendin olmayı telkin eder. Ancak aydının trajedisi tam da bu noktada her an biraz daha yabancılaştığının farkına varmaktır. 27 İnsan bir an geçmişe yenik düşmeye görsün, kırılgansa en dibe kadar gider ve kimse korumaz, tutmaz onu, o düştüğü yerde.